آخرین مطالب
امکانات وب
راستش دقیق اون روزو یادم نمیاد ... اصلا نمیدونم هدفم چی بود 
شاید برای فرار از تنهایی هام بود ، شایدم عبور از هیاهوی درون ، یا شایدم
فاصله گرفتن از دنیای بیرون و خسته از اتفاقاتِ اطراف ...!
هر چی ک بود زدمش ... وبلاگو میگم
اولش ک خُب با نوشته های هدایت خان (!) و جملات قشنگ و اینا بود
ولی بعدش هوس کردم روزامو قاب بگیرم و بزنم ب درودیوار اینجا!
حالا لحنِ نوشتن ( مدله قابش !) مهم نبود ... فرقی نداشت ساده یا لاتی یا خیلی ادبی طوری !
اصل نوشتن بود و بس...
حالا این وسط چه نوشته هایی ک هرگز ثبت نشدن ...
چه نوشته هایی ک سرشون وسواس ب خرج دادم و آخرم باز دیدم بی ریخته و پاکشون کردم(!)
و چه نوشته هایی ک با تموومه بی ریخت بودنشون ولی بازم جاخوش کردن یه گوشه از این وبلاگ.
و چه نوشته هایی ک واژه هاش رو علاوه بر دستام ، قلبم و ذره ذره ی احساسم کنار هم چیدن ..
و حالا یک سال گذشته... تو این یه سال درودیوارِ اینجا پر شد از روزای خوب و بدِ من ...
روزایی ک با کلی خوشحالی دستامو روی دکمه های کیبورد فشار میدادم
تا روزایی ک شاید چشام اشکی میشد ، میریخت رو صفه کیبورد اما من بیخیال... فقط مینوشتم...
مینوشتم...چون میخواستم ذهنمو خالی کنم ...
یا حتی روزایی ک از زور خواب و خستگی میومدم اینجا.. (پُر حرفم دیگه !)
حالا میرسیم سر وقتِ دوستا ..
دوستایی ک وبشون رو بستن... بی دلیل و بی خداحافظی...یا با خدافظی (!)
یا دوستای باحال و با معرفتی ک تو وب پیدا شدن و الان باهاشون حتی مکالمه ی تلفنی دارم
مثه فاطی و زینب و گلی . (مخلصیم )
و بعضی وبلاگ هایی ک یهو دیگه آپ نشدن ... !
و یا گاهی اینجا ب انتظار میشستم
تا... یه کامنتی برام بذاره و من خوشحال شم از اینکه هنوووز وبمو میخونه...
بیخیال... اینجا شاهد لحظه ب لحظه ی این یک سالِ من بود ... ( خراب کاری هامم البته کم نبود عا!)
"من" یه اتاقِ کوچیک از این دنیای شلوغ پلوغِ مجازی رو
توی یکی از آروم ترین دهکده هاش برای خودم انتخاب کردم
من اینجا میمونم و مینویسم ... حالا چه بد خط و چه خوش خط ! 