*__*believe*__*
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
دردم از یار است و.....
دقت کردی وقتی نتونی دردت رو ریشه یابی کنی
مجبور میشی اونو با یه مسکن آروم کنی...
آرومش میکنی تا کار و زندگیت رو مختل نکنه.
هی درد میگیره هی مسکن، هی درد هی مسکن و.....
ادامه داره این درد لعنتی و مسکن خوردن تو...
بعدش یهو به جایی میرسه که
به جای اینکه تو اونو ساکت کنی و روش مسکن بذاری..
میبینی این دردِ که داره تو رو ساکت میکنه...!
میدونی چجوری؟؟؟
از شدت درد یهو خفه میشی...حتی نای اعتراض هم نداری...
فقط سکوت میکنی تا .......(کاشت ، داشت و برداشت آزاد!)
اگه بتونی درد رو بنیادی خوبش کنی که خُب این عالیه ولی...
به نظرت اگه نشه این پایانِ راهه؟؟؟
شیرین اسفند 95
پی نوشت : 21 روز گذشت....
پی تر نوشت: این دبیرا هم انگار سگ دنبالشون کرده!
وحشیا یه کَله درس دادن اهههه
پی ترتر نوشت(!): تیپ زیبای من موقه رفتن به نماز خونه ی سالن مطالعه
جورابه نارنجی با دمپایی انگشتی بنفش !
با صدای لِخ لِخ لِخ!
برچسب:
نویسنده: کامران باقریان