از اون مشتی هاش بودا ...

از اون خوبای روزگار بود ک بدجور احترامم رو داشت...حرفی نمیزد ناراحتم کنه یا دلخوری پیش بیاد.نصیحت کردنشم از اون تو دل برویی ها بود... یا این دم آخریا ، قبل رفتنش دلسوزانه و با مهربونیه خواستنی خودش نصیحت هاشو کرد و ... رفت...چ کمه... چ نیست... چ دلم تنگشه...