از اون خوبای روزگار بود ک بدجور احترامم رو داشت...حرفی نمیزد ناراحتم کنه یا دلخوری پیش بیاد.نصیحت کردنشم از اون تو دل برویی ها بود... یا این دم آخریا ، قبل رفتنش دلسوزانه و با مهربونیه خواستنی خودش نصیحت هاشو کرد و ... رفت...چ کمه... چ نیست... چ دلم تنگشه... *__*believe*__*...
ما را در سایت *__*believe*__* دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 47 تاريخ: سه شنبه 31 ارديبهشت 1398 ساعت: 12:52